My [b] Room

แต่นอนไม่ได้ ความทรมานของคนทำงานเป็นกะ . . . เซรงงงง

จะไปเดิน MBK แขนขาก็มิมีแรงเอาเสียเลย สมองหนัก ๆ เหมือนมีก้อนหินซัก 3 โลมาวางทับซิลิบลัมอยู่ โอยย จะตาย . . .

หากนอนตอนนี้ กลางคืนก็จะนอนมิหลับ วันศุกร์เข้ากะเช้า ก็จะกลายเป็นหมีแพนด้าไป โอวว เกรทททท +

ป.ล. รอบเช้า อยากกิน KFC แต่กระเพาะไม่รับแร้วอะ อยากน๊อนนนนนนนนนนนนนนนนน +

(เด๋วมาเขียนต่อครับ)

*************************************

เอาเพลงลงโทรศัพท์แบบ SendMe..แม่เอ๊ยย โปรแกรม Media Manager ของ SE นี่ อืดจนพระเจ้าเหายังยอมแพ้ แดกแรมไม่ยั้ง แดกซีพียูทะลุปล้อง แฮ้งค์ก็ง่าย ดีนะที่จับยัดลงสำเร็จ และก็อย่างที่เคยคาดคิดไว้จริง ๆ ว่ามันจะมีประโยชน์อันใด ในการจำแนกประเภทของเพลงว่าอารมณ์ไหน เพราะในเครื่องส่วนใหญ่ก็ฮิปฮอป - อาร์แอนด์บีท้างน้านนน ไม่ได้มีความต่างมากมายอะไรเรย เศร้า..เปลืองค่าไฟซะงั้น

วันนี้ที่คาร์ฟู น้อง รปภ. สุดเลิฟ เดินปาดหน้าตรงหน้าเคาเตอร์ McDonald แทบจะกระโดดจูบ อิอิอิ แม่ม ไปทำไรมามะรู้ หน้าตาเละไปใหญ่โตเลย ... อยากคุยด้วยจัง เฮ้อ... +

อะนะ วันนี้ไปหน้า Mc คงไม่ใช่เพราะไปยืนเหล่น้อง รปภ. หรอก ชิมิ.. อิอิอิ แระแร้วก็แพ้ใจแก่นัตเก็ทเข้าอีกจนได้ 132 บาท ฟาดซะพุงกาง อ้อ! ในที่สุดก็ใจอ่อน ยอมกินไอ้สับปะรดราคามหาโหด ถุงละ "29 บาท" นั่นแร้ว หุหุหุ ไม่มีไรมากหรอก ก็แค่มาคิดไปคิดมา 9 บาทเอง ทีซื้ออย่างอื่นล่ะซื้อได้ไม่เหนียม แต่นี่เพื่อสุขภาพตูดที่ดีแท้ ๆ ทำไมไม่ทุ่มเทดูแลมันบ้าง (วันนี้เกือบได้ไปสะพานควายแระ ดีที่คิดถึงคุณหมอสุดสายชลขึ้นมาได้ -กรูอายพยาบาลว่ะ เอิ๊ก ๆ +)

เมื่อเย็นดั๊นนน หลับไปซะได้ ไม่แน่ใจว่ากี่ชั่วโมง แต่กว่าจะตั้งสติได้ก็ 2 ทุ่มนิด ๆ แร้วคืนนี้กูจานอนหลับมั๊ยว๊า . . . เซ็งเป็ด ช่างแม่ม ออนไลน์ All Night ให้สะใจกันไปเรย (เดือนนี้เหลือตังค์ติดบัญชี 1,000 เดียวเอง น้อยเป็นประวัติการณ์)

*************************************

เมื่อเช้าอีอั๊งโทรมาทอล์คด้วย อืม..ก็คุยกะมันได้เรื่อย ๆ นะ แระในที่สุดก็ใจอ่อน บอกเมล์ใหม่มันไปจนได้ (แร้วกรูจะเปลี่ยนเมล์ใหม่เพื่อ..?) เอาน่า..ยังไงก็เพื่อนกัน (แม้จะอยากแดกมันมากมายขนาดไหนก็ตาม) แร้วเสือกมาถามว่าเราเคยไป ... ใครบ้างไหม แหม..ไอ้ฟาย อยากรู้เนี่ย อิท อีส อะ อยากลอง ชิมิ สาดดดดดดด . . .

ว่าแร้วก็นึกถึงเมื่อคืนที่คุยเอ็มกะไอ้คุณเอ ... มีการมาอำเป็นคนอื่น เหมือนจะมายั่วหรืออย่างไร ไอ้เรายังไม่ทันรู้สึกอะไรเร๊ยยย พ่อเจ้าประคุณถามทะลุปล้องมาว่า "แหม..หึงล่ะสิ" เอ่อ..คณเอคับ มึงจะเอาอุ้นไปพาดปาก พาดตูดใคร ก็ไม่ได้กระทบกระเทือนเส้นประสาทเส้นไหนของข้าพเจ้าเรยแม้แต่น้อย so เรื่องของอดีตกรูเก็บมันไว้เป็นบทเรียน แระนาทีนี้ กรูอยู่กับปัจจุบันว่ะ (เอาไม้เมิงมาอยู่ใกล้ ๆ กรูค่อยหวั่นไหวใหม่ก็ยังไม่สาย 555+)

ไม่รู้ว่านี่จะเป็นบันทึกสุดท้ายของวันนี้หรือเปล่า ยังไงอาจจะมาอัพเดทอีกรอบ (ป.ล. ระบบขับถ่ายดีเสียมเหลือเกิน วันนี้ 2 รอบใหญ่ ๆ แร้วนะยังไม่สงบอีก อื้ม..มะเร็งจ๋า อย่ามาเยี่ยม มาหาหนูเรยน๊า รอหนูมีแมคบุ๊คซักเครื่อง แจ๊สซักคัน คอนโดหรู ๆ ซักหลัง แร้วกรูจะยอมป่วย ๆ ตาย ๆ ไปเรย แต่ตอนเนี้ย จ๋าขอ..นะนะนะ!)

edit @ 28 May 2008 22:14:03 by My [b] Room